W Muzeum Stylu Zakopiańskiego otwarto wystawę Koronczarki

W Muzeum Stylu Zakopiańskiego im. Stanisława Witkiewicza mieszczącym się w willi "Koliba" otwarto interesującą wystawę "Koronczarki". Z historii zakopiańskiego szkolnictwa artystycznego". Na wystawie pokazano koronki klockowe wykonywane od IXX wieku.
Większość eksponatów pochodzi z zakopiańskiej szkoły koronkarskiej. Na wernisażu nie zabrakło nauczycieli i uczniów szacownej szkoły. Szczególnymi gośćmi były koronczarki z Bobowej, gdzie się jeszcze wykonuje te delikatne, finezyjne wyroby.
Szkoda, że obecnie jedynym miejscem dla koronek sa sale muzealne… Dyrektor Zespołu Szkół Zawodowych nr 2 im. H. Modrzejewskiej będącej w fazie likwidacji Wiesław Golubiewski z żalem mówił do zebranych" Szkoła powstała, kiedy ludzie poczuli potrzebę, żeby żyć pięknie. Szkoła umiera, gdy tego piękna już nam nie potrzeba, kiedy wystarcza nam masowa produkcja, chińszczyzna i lumpeksy."
Co się stało, że w latach dziewięćdziesiątych nastąpił, gwałtowny brak zbytu na ręcznie wykonywane dzieła sztuki, jakimi bez wątpienia sa koronki?
To my straciliśmy zainteresowanie rzeczami pięknymi, noszącymi indywidualne piętno artysty i rzemieślnika.
Rozejrzymy się wokół, po naszym mieszkaniu, otoczeniu w pracy. Ile tutaj rzeczy brzydkich, produkowanych seryjnie, zakupionych gdzieś na bazarze. Rzeczy udających tkaninę, obraz, drewno, marmur... Czy kupilibyśmy koronki? Do czego są nam potrzebne?
Ostatnio pewne stowarzyszenie otrzymało drobny prezent od jednego z członków, zamieszkałego gdzieś w głębi kraju. Była to serwetka, która miała ozdobić wnętrza Muzeum Kasprowicza na Harendzie. Serwetka została wykonana z... gumy. Gest się liczy i pamięć, ale czy zastanawiamy się, co kupujemy dla siebie i innych? Czego uczymy innych obdarowując ich "chińszczyzną"?
Na otwarciu wystawy poświęconej koronkarstwu uprawianemu na Podhalu ponad 125 lat zauważyłem tylko jedną panią, która miała piękny, koronkowy kołnierz wykonany zapewne osobiście...
Dlatego tym bardziej należy zajrzeć do willi "Koliba" ze znajomymi, dziećmi i znajomymi znajomych, aby pokazać im to, co warte zobaczenia, a co niebawem zniknie w czeluściach muzealnych magazynów. Warto pokazywać i oglądać rzeczy piękne.
Po takiej wizycie może szybciej skapitulujemy przy kolejnej próbie zakupu "dzieła" z plastiku, czy gumy i zainteresujemy się nabyciem jakiegoś dzieła sztuki, lub autentycznego wyrobu ludowego rzemiosła? Spieszmy się. Wystawa czynna będzie czynna do 8 czerwca 2008.